چین تا ۲۰۳۰ فناوری استخراج آب و اکسیژن از ماه را نشان میدهد
چین میخواهد تا سال ۲۰۳۰ در یک مأموریت رباتیک «چانگای» یا فرود سرنشیندار بر ماه، دستکم یک فناوری کلیدی استخراج منابع ماه را نشان دهد. پژوهشگران چینی این برنامه را در مقالهای که قرار است در مجلهٔ اکتشافات فضای عمیق منتشر شود ترسیم کردهاند.

به گزارش تبریز فوری به نقل از ایسنا، چین میخواهد تا سال ۲۰۳۰ فناوریهایی را برای استخراج آب یا اکسیژن از منابع ماه ارائه دهد و نخستین نقطه عطف را در برنامهای بلندمدت برای تبدیل ماه به منبعی از مواد برای اکتشافات فضایی آینده تعیین کند.
نخستین نمایش فناوری تا ۲۰۳۰
به گزارش ایسنا، این پیشنهاد از سوی «وو ویرن» (Wu Weiren)، طراح ارشد برنامهٔ اکتشاف ماه چین، و تیم تحقیقاتی وی در مقالهای که قرار است در مجلهٔ اکتشافات فضای عمیق (Deep Space Exploration) منتشر شود، ارائه شده است.
محققان چینی استدلال میکنند که چین باید حداقل یک فناوری کلیدی استخراج منابع را در طول یک مأموریت رباتیک «چانگای» آینده یا یک فرود سرنشیندار برنامهریزیشده بر روی ماه نشان دهد.
نقشه راه بسیار فراتر از نمایش اولیه است. چین قصد دارد تا سال ۲۰۴۰ یک تأسیسات کوچکمقیاس با قابلیت تولید آب، اکسیژن و مصالح ساختمانی از منابع ماه ایجاد کند و استخراج منابع فرازمینی در مقیاس کامل تا سال ۲۰۵۰ انجام شود.
محققان دو دههٔ آینده را بهعنوان دورهای بحرانی برای انتقال توسعهٔ منابع فضایی از تحقیقات علمی به کاربردهای صنعتی توصیف میکنند. آنها همچنین اذعان دارند که چین هنوز یک استراتژی ملی اختصاصی یا برنامهٔ میانمدت تا بلندمدت برای بهرهبرداری از منابع فراتر از زمین ندارد.
تبدیل خاک و یخ ماه به منابع مفید
چالش فوری نشان دادن این است که مواد موجود در ماه را میتوان استخراج و به منابع مفید برای فضانوردان و فضاپیماها تبدیل کرد. یکی از اهداف بالقوه، یخآب است که گمان میرود در مناطق سایهدار دائمی نزدیک قطبهای ماه وجود داشته باشد.
استخراج و فرآوری این یخ میتواند آب آشامیدنی را فراهم کند، اما اهمیت آن فراتر از این است. آب را میتوان از طریق الکترولیز به هیدروژن و اکسیژن تجزیه کرد و بهطور بالقوه اکسیژن را برای سیستمهای پشتیبانی از حیات و سوخت مبتنی بر هیدروژن برای فضاپیماها تأمین کرد.
یکی دیگر از منابع بالقوه، اکسیژن به دام افتاده در خاک ماه است که بهعنوان رگولیت (regolith) شناخته میشود. این ماده حاوی اکسیژنی است که در مواد معدنی و اکسیدهای فلزی محصور شده است. استخراج آن نیاز به پردازش شیمیایی یا حرارتی دارد و فناوریهایی مانند الکترولیز رگولیت مذاب و کاهش هیدروژن از جمله رویکردهای مورد مطالعه هستند.
رگولیت ماه همچنین میتواند به منبعی برای مصالح ساختمانی تبدیل شود. فرآوری خاک به آجر، بلوک یا سایر اجزای ساختمانی میتواند در نهایت نیاز به حمل مصالح ساختمانی از زمین را کاهش دهد. این فرآیندها تحت مفهوم وسیعتر استفاده از منابع درجا یا ISRU قرار میگیرند؛ هدف این مفهوم استفاده از موادی است که از قبل در مقصد موجود هستند، بهجای حمل آب، اکسیژن، سوخت و لوازم ساختمانی از زمین.
رقابت برای موقعیتهای استراتژیک
نقشه راه محققان همچنین به اهمیت استراتژیک مکانهای فراتر از سطح ماه، بهویژه نقاط لاگرانژ و مدارهای دور اشاره میکند.
نقاط لاگرانژ موقعیتهایی هستند که نیروهای گرانشی دو جرم بزرگ مانند زمین و ماه با حرکت مداری ترکیب میشوند تا مناطقی را ایجاد کنند که در آنها فضاپیماها میتوانند موقعیتهای نسبتاً پایداری را با مصرف سوخت محدود حفظ کنند. پنج مکان از این دست وجود دارد و میتوانند بهعنوان موقعیتهای مفیدی برای زیرساختهای ارتباطی، سکوهای مشاهده و استقرار فضاپیماها عمل کنند. محققان آنها را بهعنوان پایههای استراتژیک بالقوه برای نظارت بر فعالیتها در اطراف ماه و پشتیبانی از مأموریتهای آینده در فضا توصیف میکنند.
چین قبلاً ارزش عملی این رویکرد را نشان داده است. ماهوارهٔ رلهٔ کوکیاو (Queqiao) که در سال ۲۰۱۸ پرتاب شد، در نزدیکی منطقهٔ L2 زمین-ماه در پشت ماه فعالیت میکند و ارتباطات بین زمین و فرودگر «چانگای-4» (Chang’e-4) در سمت پنهان ماه را فراهم میکند.
علاوه بر این، تیم تحقیقاتی استدلال میکند که کنترل دسترسی به مکانها و زیرساختهای مفید استراتژیک در کنار استخراج منابع قمری اهمیت خواهد داشت. بنابراین رقابت، محدود به یافتن آب یا اکسیژن نیست، بلکه شامل ایجاد حضور پایدار و قابلیتهای لجستیکی در اطراف ماه نیز میشود.
منبع: www.isna.ir

جرم کهکشان راه شیری با رصد بیش از ۱۰ هزار ستاره تعیین شد





