پپتید Ac۲-۲۶ و امید جدید برای پیشگیری از رتینوپاتی دیابتی
مطالعهای بینالمللی نشان داده است که پپتید Ac۲-۲۶ ممکن است به محافظت از شبکیه در برابر آسیب ناشی از قند خون بالا کمک کند. این یافته میتواند راه را برای استراتژیهای جدید پیشگیری از رتینوپاتی دیابتی هموار کند.

به گزارش تبریز فوری به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان، یک مطالعه اخیر نشان داده است که مولکولی که به طور طبیعی توسط بدن تولید میشود، ممکن است به محافظت از بینایی در برابر آسیب ناشی از قند خون بالا کمک کند؛ کشفی که میتواند راه را برای استراتژیهای جدید برای جلوگیری از رتینوپاتی دیابتی هموار کند.
طبق این مطالعه که در مجله «بیومدیسین و فارماکوتراپی» منتشر شده است، این بیماری بیش از ۲۲ درصد از افراد مبتلا به دیابت را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار میدهد. این بیماری زمانی رخ میدهد که سطح بالای قند خون باعث التهاب و آسیب به سلولهای شبکیه عصبی و رگهای خونی آن میشود و به طور بالقوه منجر به از دست دادن دائمی بینایی میشود.
آزمایش پپتید Ac۲-۲۶
این مطالعه توسط یک تیم بینالمللی از دانشگاه فدرال سائوپائولو (برزیل)، دانشگاه ایالتی سائوپائولو (برزیل) و دانشگاه کلرادو آنشوتز (ایالات متحده) انجام شد. محققان پپتید Ac۲-۲۶ - قطعهای از یک پروتئین ضد التهابی به نام آنکسین A۱ - را روی سلولهای شبکیه و مدلهای سهبعدی شبکیه مانند توسعه یافته از سلولهای بنیادی انسان آزمایش کردند.
نتایج نشان داد که این پپتید کاهش التهاب، کاهش استرس اکسیداتیو، حفظ عملکرد میتوکندریهای تولیدکننده انرژی و جلوگیری از مرگ سلولهای عصبی در معرض سطوح بالای گلوکز را به همراه داشت.
کریستین گیل، محقق دانشگاه فدرال سائوپائولو، اظهار داشت که این یافتهها اثر محافظتی بر شبکیه را نشان میدهند و به یک استراتژی جدید برای پیشگیری از این بیماری اشاره دارند.
دیابت چگونه باعث از دست دادن بینایی میشود؟
با پیشرفت رتینوپاتی دیابتی، التهاب و استرس اکسیداتیو محیطی سمی ایجاد میکنند که منجر به مرگ نورونهای شبکیه میشود. با بدتر شدن آسیب، بدن سعی میکند با تشکیل رگهای خونی جدید و غیرطبیعی جبران کند. با این حال، این رگها شکننده و مستعد پارگی هستند و باعث خونریزی و بدتر شدن بینایی میشوند.
رافائل آندره دا سیلوا، محقق ارشد، توضیح داد که این پپتید مسیرهایی را که باعث مرگ سلولی میشوند، مهار میکند؛ مکانیسمی که توسط درمانهای فعلی که معمولاً بیماری را در مرحله نهایی، پس از وقوع آسیب عصبی، هدف قرار میدهند، مورد توجه قرار نمیگیرد.
اهمیت کشف
ناتالیا ورگارا، مدیر آزمایشگاه توسعه و فناوریهای انتقالی چشم در دانشگاه کلرادو آنشوتز، خاطرنشان کرد که مهمترین جنبه این مطالعه صرفاً توصیف اثر پپتید نیست، بلکه شناسایی یک مسیر بیولوژیکی است که قادر به متوقف کردن تخریب و محافظت از نورونها است؛ یافتهای که میتواند به توسعه درمانهای آینده کمک کند.
او افزود که همکاری بین دو تیم بسیار مهم بود: محققان برزیلی تخصص گستردهای در مطالعه Annexin A۱ و Ac۲-۲۶ به کار گرفتند، در حالی که آزمایشگاه آمریکایی بر روی سلولهای شبکیه انسان و مدلهای ارگانوئیدی تمرکز داشت.
این ارگانوئیدهای شبکیه به محققان اجازه دادند تا در یک محیط آزمایشگاهی، برخی از پیچیدگیهای سلولی و سازماندهی لایهای شبکیه انسان را تکرار کنند.
از طریق این مدلها، محققان کشف کردند که این پپتید به گیرندهای به نام FPR۲ متصل میشود و در نتیجه مولکولهای p۳۸ و NOX۴ را که مسئول تولید رادیکالهای آزاد هستند، سرکوب میکند. این مطالعه همچنین نقش محوری سلولهای مولر را شناسایی کرد؛ سلولهایی که در شبکیه گسترش مییابند و آن را تغذیه و محافظت میکنند.
با این حال، هنگامی که این سلولها تحت استرس قرار میگیرند، میتوانند وارد حالت واکنشپذیری بیش از حد شوند که التهاب را تشدید کرده و مرگ نورونها را تسریع میکند. مشخص شد که ترکیب Ac۲-۲۶ به سرکوب این واکنش کمک میکند.
چشماندازهای درمانی آینده
محققان خاطرنشان کردند که این کشف راه را برای توسعه درمانهای موضعی که میتوانند در مراحل بسیار اولیه رتینوپاتی دیابتی، قبل از اینکه آسیب برگشتناپذیر شود، استفاده شوند، هموار میکند.
گیل در پایان اظهار داشت که این مطالعه برای اولین بار مولکولی را شناسایی کرده است که قادر به متوقف کردن این فرآیند خود تخریبی در بافت شبکیه انسان است؛ یافتهای که میتواند زمینه را برای آزمایشهای گستردهتر در حیوانات و انسانها در آینده نزدیک فراهم کند.
منبع: www.yjc.ir
کمک فوری برای درمان دو پدر مبتلا به سرطان





