از ۲۱ روز تا ۱۸ سال بیخبری؛ پایان انتظار خانوادههای گمشدگان
عادل طاهری پس از ۱۸ سال در مرکز نگهداری «انوار آفتاب» قم شناسایی شد و به خانوادهاش بازگشت؛ خانواده امید نیز پس از ۲۱ روز فرزند خود را پیدا کرد. پلیس و وکیل دادگستری بر اعلام فوری مفقودی و پیگیری قانونی تأکید کردند.

به گزارش تبریز فوری به نقل از ایسنا، عادل طاهری، جوان اهل روستای افراچال شهرستان ساری، در ۲۳ آبان ۱۳۸۷ و در ۲۵ سالگی از خانه خارج شد و دیگر بازنگشت. او با کمتوانی ذهنی و اختلال در گفتار مواجه بود و در سالهای پس از ناپدیدشدن در مرکز نگهداری «انوار آفتاب» قم زندگی میکرد، در حالی که خانوادهاش از سرنوشت او بیخبر بودند.
سرانجام در آبان ۱۴۰۵، انتشار ویدئویی از مراسم عزاداری در این مرکز، زمینه شناسایی او را فراهم کرد. تعدادی از اهالی روستای افراچال با مشاهده تصاویر، چهره عادل را شناختند و موضوع را به خانوادهاش اطلاع دادند. خانواده نیز پس از پیگیری و اطمینان از هویت او، برای دیدارش راهی قم شدند. عادل در ۲۳ آبان ۱۴۰۵، پس از ۱۸ سال دوری، با مادر و سه برادرش دیدار کرد و پس از طی مراحل قانونی به جمع خانواده بازگشت. او روز بعد نیز به زادگاهش در شهرستان ساری رفت و با استقبال بستگان و اهالی محل روبهرو شد.
این بازگشت، با وجود شادی خانواده، با حسرتی بزرگ همراه بود؛ پدر عادل پیش از دیدن فرزندش از دنیا رفته بود و فرصت دیدار دوباره با او را پیدا نکرد.
خانواده امید پس از ۲۱ روز به فرزندش رسید
خانواده امید نیز یکی از خانوادههایی است که پس از ۲۱ روز جستوجو، سرانجام فرزند خود را پیدا کرد. حسینی، مادر امید، درباره روزهای ناپدیدشدن فرزندش میگوید: «در آن مدت بهشدت نگران بودم و اصلاً حال روحی خوبی نداشتم. مدام میترسیدم اتفاقی برای پسرم افتاده باشد.» او افزود: «برای پیدا کردن امید، اعلامیههای زیادی چاپ و در مکانهای مختلف نصب کردم. حتی تصویر او را در اختیار بلاگرها قرار دادم و از آنها خواستم برای پیدا شدنش اطلاعرسانی کنند.»
حسینی درباره شرایطی که فرزندش در زمان ناپدیدشدن تجربه کرده بود، گفت: «فکر میکنم فرد یا افرادی که امید را با خود برده بودند، بعد از انتشار گسترده تصویرش و اطلاعرسانیها ترسیدند و او را رها کردند.» به گفته او، «زمانی که امید نزد آنها بود، اذیتش کرده بودند و دستش را سوزانده بودند.» فرزند او در نزدیکی مناطق شمالی کشور و با کمک گشتهای اجتماعی پیدا شد و پس از ۲۱ روز به خانواده بازگشت.
حسینی در پایان با تأکید بر ضرورت مراقبت بیشتر خانوادهها از فرزندانشان، گفت: «از خانوادهها میخواهم برای جلوگیری از چنین اتفاقاتی، مراقبت از فرزندانشان را جدیتر بگیرند و حتی بیشتر از گذشته مراقب آنها باشند.»
اعلام فوری مفقودی و اقدامات قانونی
در ساعات اولیه ناپدیدشدن یک فرد، خانوادهها چه اقدامی باید انجام دهند؟ سرهنگ محمود ملکی، رئیس اداره چهارم پلیس آگاهی تهران بزرگ، بر ضرورت اعلام فوری مفقودی افراد به پلیس تأکید کرده و گفته است: «خانوادهها نباید برای اعلام فقدانی ۲۴ ساعت صبر کنند، بلکه باید بلافاصله به کلانتری مراجعه کنند تا موضوع ثبت و برای پیگیری به پلیس آگاهی ارجاع شود.» او همچنین کودکان زیر ۱۲ سال و سالمندان را از جمله گروههای پرخطر در پروندههای مفقودی دانسته و نسبت به احتمال سوءاستفاده از این افراد هشدار داده است.
حسین زندیه، وکیل پایه یک دادگستری، درباره اقدامات قانونی خانوادهها پس از ناپدیدشدن یکی از اعضای خانواده گفته است: «خانوادهها باید بلافاصله با مراجعه به نزدیکترین کلانتری، فقدان فرد را اعلام و درخواست ثبت گزارش و ارجاع موضوع به پلیس آگاهی را مطرح کنند.» به گفته او، ارائه عکس جدید، مشخصات ظاهری، مدارک هویتی، آخرین محل و زمان مشاهده فرد و اطلاعات تماس او میتواند در روند پیگیری پرونده مؤثر باشد. همچنین در صورتی که احتمال وقوع جرم وجود داشته باشد، موضوع باید به دادسرای صالح نیز اعلام شود.
این وکیل دادگستری با تأکید بر اینکه هیچ مهلت قانونی ۲۴ یا ۴۸ ساعتهای برای اعلام مفقودی وجود ندارد، گفته است: «خانوادهها میتوانند بلافاصله پس از اطلاع از ناپدیدشدن فرد به پلیس مراجعه کنند و نباید اعلام فقدان را به تأخیر بیندازند.»
زندیه توضیح داده است که پلیس بهعنوان ضابط دادگستری، وظیفه ثبت گزارش فقدان، انجام تحقیقات و اقدامات لازم برای شناسایی و یافتن فرد را بر عهده دارد. به گفته او، اگر خانوادهها احساس کنند روند رسیدگی به پرونده با کوتاهی یا تأخیر همراه است، میتوانند با ارائه درخواست کتبی به دادستان و مقام قضایی ناظر بر پرونده، خواستار نظارت و صدور دستورات تکمیلی شوند. همچنین امکان ثبت شکایت از عملکرد مأموران انتظامی از طریق سامانه نظارت همگانی پلیس (۱۹۷) وجود دارد.
شناسایی افراد مجهولالهویه و همکاری نهادها
پرونده عادل طاهری نمونهای از دشواری شناسایی افرادی است که به دلایل مختلف، امکان معرفی خود و برقراری ارتباط با خانوادهشان را ندارند. در چنین شرایطی، شناسایی هویت این افراد به همکاری نهادهای مختلف و استفاده از روشهای تخصصی نیاز دارد.
زندیه با اشاره به روند شناسایی این افراد توضیح داده است که پلیس آگاهی و اداره تشخیص هویت با همکاری سازمان ثبت احوال و پزشکی قانونی، حسب مورد، مسئول پیگیری و احراز هویت این افراد هستند. سازمان بهزیستی نیز در حوزه حمایت و نگهداری از این افراد وظایفی بر عهده دارد. به گفته او، شناسایی افراد مجهولالهویه میتواند از طریق بررسی مدارک، سوابق، اثر انگشت، مشخصات ظاهری و استعلام از مراجع مرتبط انجام شود؛ با این حال، در قوانین موجود نمیتوان از وجود یک سامانه ملی واحد و سازوکار جامع برای شناسایی تمام افراد مجهولالهویه سخن گفت.
وی همچنین آزمایش ژنتیک (DNA) را یکی از روشهای علمی شناسایی افراد مجهولالهویه دانسته و گفته است: «این آزمایش با دریافت نمونه از فرد و بستگان احتمالی و بررسی تطبیق ژنتیکی انجام میشود و حسب مورد، پلیس آگاهی و سازمان پزشکی قانونی در این فرایند همکاری میکنند.»
زندیه درباره مسئولیت مراکز نگهداری در قبال افراد مجهولالهویه نیز گفته است: «این مراکز موظفاند اطلاعات و مشخصات افراد تحت مراقبت را ثبت و در زمینه احراز هویت و شناسایی خانواده آنها با مراجع ذیصلاح همکاری کنند.»
از ۲۱ روز جستوجوی خانواده امید تا ۱۸ سال بیخبری خانواده عادل طاهری، این گونه پروندههای مفقودی نشان میدهد که مسیر پیدا کردن افراد برای همه خانوادهها یکسان نیست. گاهی اطلاعرسانی عمومی و انتشار تصاویر به شناسایی فرد کمک میکند و گاهی نیز پیگیریهای انتظامی و قضایی و استفاده از روشهای تخصصی شناسایی، برای رسیدن به نتیجه ضروری است. با این حال، یافتن افراد مفقود شده تنها به تلاش خانوادهها محدود نمیشود؛ ثبت و پیگیری بهموقع مفقودی، همکاری میان نهادهای مسئول و فراهم بودن سازوکارهای مؤثر برای شناسایی افراد مجهولالهویه نیز در پایان دادن به روزهای بیخبری اهمیت دارد.
منبع: www.isna.ir

ورود سامانه بارشی به کشور؛ بارش در چند استان از ظهر امروز





